Словото стана тело и се всели меѓу нас (Јн. 1:14)

До свештенството и народот на надежта,
Драги деца во Господа,

Овие зборови го сумираат и го изразуваат значењето на празникот Божик на најдлабок и најсовршен начин. Ако се фокусираме на разбирање на значењето на оваа голема мистерија, во која Синот и Словото на Отецот се отелотвори и стана човек, тогаш ќе можеме да учествуваме во прославата и духовната радост и да ја почувствуваме во себе преобразувачката моќ на доживувањето на овој настан. Воплотувањето не е едноставно чудо или мистерија достојна за восхит; тоа е најголемиот дар што може да му се даде на човештвото. Синот и Словото Божјо станува тело и седи покрај човечкото страдање, го допира искривувањето на нашата природа за да го исправи, откривајќи ни ја длабочината на сочувството и длабоката смиреност, што произлегува од Неговата бесконечна љубов кон целиот свет. Свети Атанасиј Велики ја изразува оваа шокантна вистина на концизен начин: Синот Божји стана човек, за ние да станеме богови.

Додека продолжуваме да се подготвуваме за прославата на Божик, ни помага да се сетиме дека овој голем празник не е за раѓањето на учител, пророк или законодавец. Вечниот Бог интервенира во историјата и станува човек, без да престане да биде целосен Бог, за да нè доведе во Неговата светост, да нè направи учесници во божествената природа (2 Пет. 1:4), да го излекува, обнови и исполни нашето паднато и деформирано човештво. Преку присуството на Неговата божествена енергија, Христос, Богочовекот, ја активира, овластува и оживува нашата човечка природа и нè соединува со Бога, нешто што ниту еден учител, пророк или законодавец никогаш не би можел да го направи.

II

Божик нè поканува да се придружиме на повикот на ангелите, за да можеме и ние да Го фалиме со нив: Слава на Бога во висините, а на земјата мир, меѓу луѓето добра волја (Лука 2:14). Но, објавата за Христовото раѓање не дојде на ист начин за сите: ангел дојде кај скромните пастири, бидејќи нивните срца беа скромни и отворени. На мудреците од Истокот, кои беа жедни за знаење, им беше дадена ѕвезда и повторно ангел да ги води. Но, на гордите и лукавите владетели, веста не им донесе радост, туку страв, темнина и отфрлање, и тие сакаа да го убијат новороденото бебе. Настанот им се нуди на сите, но тој раѓа плод само кај оние кои имаат желба, смирение и добри намери. Тој дојде кај своите, а своите не го прифатија; туку на сите што го примија… им даде моќ да станат Божји деца – пишува Свети Јован (Јн. 1:11-12).

За секој човек кој бара внатрешен мир, вистина и исполнетост, радосниот и светол празник Божиќ доаѓа како зрак надеж, утеха и мир. Во една од своите проповеди, Свети Јован вели: Што тогаш може да биде еднакво на овие добри вести? Бог на земјата, човек на небото; и сите се обединија… и се направи помирување помеѓу Бога и нашата природа… смртта беше уништена, рајот беше отворен, проклетството беше избришано, гревот беше отстранет од патот, грешката беше избркана, вистината се врати, словото на побожноста беше посеано насекаде и цветаше во својот раст, општеството на Небото беше пренесено на земјата, или поточно, работите на земјата беа поврзани со оние на Небото (Проповед за Божик).

III

Драги браќа и сестри! Мораме радосно да ја објавуваме оваа добра вест и да сведочиме со ревност и без замор дека Бог сега живее меѓу нас. Вистинскиот сведок спасува животи – вели мудриот Соломон (Изр. 16:6). Должност на секој христијанин е да ја шири и споделува оваа светлина со целиот свет, бидејќи само со споделување со другите може светлината да се зачува и да расте, во спротивно ќе избледи и на крајот ќе исчезне. Сега, повеќе од кога било, на светот му е потребна светлината Христова. Тоа е неопходно, бидејќи животот без присуството Божјо станува мизерен, се претвора во живот без љубов, без радост, без светлина: живот во темнина. Само Неговото присуство може да ги осветли нашите срца и души и може да им даде на нашите животи светлина и радост. Тој е светлината во нашата темнина и Неговото учење, вели псалмистот, е светилка за нашето патување во овој живот.

За да го прославиме Христовото раѓање духовно, да се погрижиме во овие празнични денови подлабоко да ја доживееме светоста и величината на овој божествен дар. Можеме да го направиме ова со чистење на нашите срца од сето зло и исполнување со љубов и понизност кон сите луѓе, особено кон оние во нужда – во сиромаштија, во болест, во очај и во осаменост. Господ се идентификува со луѓето во нужда, велејќи ни: Зашто бев гладен и ми дадовте храна; бев жеден и ми дадовте да најадам; бев странец и ме примивте; бев гол и ме облековте; бев болен и ме посетивте; бев во затвор и дојдовте кај мене… Вистина ви велам, што и да направивте за еден од овие Мои најмали браќа, за мене го направивте (Матеј 25:35-40). Само правејќи го ова, Божиќ ќе има вистинско значење и сè во нас ќе биде осветлено од Словото што стана тело.

+ г.г.Јоан, архиепископ на Тирана, Драч и цела Албанија